| Jaargang 16, nr. 3 - september 2005 |
| Van de redactie |
|
Met het prachtige, rustige herfstweer dat ons nu ten deel valt is het moeilijk voor te stellen hoe onlangs orkaan Katrina het zuiden van Amerika teisterde, nu gevolgd door zus Rita. Hoe mensenlevens kunnen afhangen van toevallige omstandigheden, waarover zij geen controle hebben. Zo is het vaak, zowel in grote zaken als in kleine.
Gelukkig hebben wij op andere gebieden soms iets meer te vertellen. Zie het bericht van het bestuur: met kleine succesjes (onder andere met betrekking tot het wetsvoorstel) en kleine tegenslagen (Metacom) wordt het vele werk van vele medeleden soms beloond en soms niet. Over de gang van zaken rondom het wetsvoorstel vertellen Kristof Stachowski en Marianne Kersbergen u daarna meer. Een ander succesje waarover wij berichten is de promotie op 84-jarige leeftijd van Hanny Heres Diddens, die ook al verband houdt met de wetgeving inzake tolken en vertalers. Wat een prestatie! Dat het leven niet altijd meevalt weten we allemaal; dat de rug van een vertaler wel eens tot een bezoek aan de fysio noopt ook wel. Maar hoe taal hierbij een onverwachte rol kan spelen ... leest u in het stuk van Pete Thomas. We blijven nog even in medische sferen met het verslag van Catherine van der Wijst-Pineau van een door haar gevolgd seminar medisch vertalen in Lyon. Tot slot diverse (herhaalde) oproepen, waaronder uiteraard ook de oproep om op 7 oktober naar de extra feestelijke algemene ledenvergadering te komen. Daar kunt u in het klein uw stem laat horen -- althans wat de zaken van onze vereniging betreft -- en u onderdompelen in het leven van de Romeinen (zie het vorige Bulletin).
Harold Alexander
|
| Van het bestuur |
|
Beste collega's,
Sinds het vorige bulletin heeft het bestuur jullie een keer met een tussentijds e-mailbericht geïnformeerd over de opheffing van Metacom. Ondertussen hebben alle leden ook de oproep voor de algemene ledenvergadering van 7 oktober aanstaande ontvangen. Uit de agenda en meegestuurde stukken blijkt wel dat er heel wat te bespreken is. We hopen dan ook dat veel, zo niet alle leden, de moeite nemen om op vrijdag 7 oktober naar Nijmegen te komen voor de ALV en de aansluitende lustrumviering. Eind augustus is de nota van wijziging op het wetsvoorstel gerechtstolken en beëdigde vertalers door de minister aan de Tweede Kamer gestuurd. Hoewel niet aan al onze kritiekpunten gehoor is geheven, is op een aantal belangrijke onderdelen zeker aan onze wensen tegemoet gekomen. Een verslag over de stand van zaken staat verderop in dit bulletin. De opheffing van Metacom valt te betreuren. Van een aanvankelijk goed initiatief met een groot aantal enthousiaste deelnemers was na een aantal jaren niet veel meer over dan een discussieplatform met een beperkt aantal deelnemers. De opheffing van de Metacom heeft met de toekenning van een deel van het batig saldo als positief neveneffect dat de Nederlandse versie van de brochure 'Translation, getting it right' nu echt tot stand komt. Als alles volgens plan verloopt, is deze op onze komende ALV beschikbaar. De zes verenigingen die deelnemen aan de 'Alliantie van tolken- en vertalersorganisaties' (ATVO) vergaderen elke vier weken. Er staan een aantal kennismakingsgesprekken op het programma met hoge ambtenaren die betrokken zijn bij het kwaliteitsregister (ministerie van Justitie) en van de IND. Verder wordt er gewerkt aan conceptstatuten. Besloten is dat alle deelnemende verenigingen deze aan hun eigen leden ter beschikking zullen stellen en de voortgang met de leden bespreken. Belangstellende leden kunnen de voorlopige conceptstatuten per e-mail bij mij opvragen (mkersbergen@markers.demon.nl). Het onderwerp samenwerking met zusterorganisaties staat ter verdere informatie en discussie genoteerd op de agenda van onze komende ALV. Het zal jullie ongetwijfeld zijn opgevallen dat onze website een nieuw uiterlijk heeft gekregen. Marcus de Geus heeft daar veel energie in gestoken. Inhoudelijk zijn we voor buitenlandse bezoekers op onze website nog niet erg gebruiksvriendelijk. Slechts een klein deel van de informatie is in andere talen beschikbaar en het zoeken naar talencombinaties is eigenlijk alleen voor Nederlandstaligen duidelijk. Er blijft dus ook op dat gebied nog voldoende te werk te verzetten. Met vriendelijke groet,
Marianne Kersbergen
|
| Gang van zaken rondom het wetsvoorstel |
| Kristof Stachowski, Marianne Kersbergen -- 20 september 2005 |
|
Eind augustus, dus een paar weken voor het verschijnen van dit Bulletin, zijn de nota naar aanleiding van het verslag en de nota van wijziging (in te zien via www.overheid.nl, link officiële publicaties en dan publicatienummer 29936) verschenen. Aanvankelijk was het de bedoeling dat deze stukken in juni dit jaar openbaar gemaakt zouden worden.
De belangrijkste conclusie uit de nota van wijziging is dat de nu beëdigde vertalers hun bevoegdheid ook na de inwerkingtreding van de wet zullen behouden, zij het dat ze een verklaring omtrent het gedrag zullen moeten indienen. Verder zullen deze vertalers ook moeten kunnen aantonen dat zij hun vakkennis hebben bijgehouden. Het behoud van de bevoegdheid van beëdigd vertaler was de belangrijkste inzet van de VZV en later van de alliantie die in het kader van het PZO tot stand is gekomen. We hebben dus wel een belangrijk succes geboekt!
De competenties waarover een tolk of vertaler volgens het wetsvoorstel dient te beschikken teneinde in het register te worden opgenomen zijn gewijzigd en luiden in artikel 3 lid 2 nu als volgt:
Hiermee is enige verwijzing naar basiskennis van het Nederlandse en vreemde rechtsstelsel en de verwijzing naar kennis van het Nederlands niet langer van toepassing. Ook een pak van ons hart!
In het verslag van wijzigingen staat verder: "Zoals de leden van de verschillende fracties stellen zijn ook buiten het domein van politie en justitie beëdigde vertalingen gewenst. Beëdigde vertalingen worden onder meer gebruikt bij notariële akten, diploma's, verzekeringen, contracten, certificaten, technische documenten en software. Een groot aantal beëdigd vertalers zal zich, anders dan gerechtstolken, niet met het strafrecht en het vreemdelingenrecht bezig houden. In gesprekken met beëdigd vertalers is reeds aangegeven dat het bij hen bestaande beeld dat zij getoetst zouden worden op kennis van het straf- en vreemdelingenrecht niet terecht is. Bij het opstellen van de criteria die zien op de toelating van beëdigd vertalers tot het register wordt met het werkterrein van alle beëdigd vertalers rekening gehouden."
Op dit moment wordt met PZO overleg gepleegd over het te volgen traject en een reactie van de PZO-alliantie op beide kamerstukken. Uiteraard houden wij u allen op de hoogte. |
| Je bent nooit te oud om te promoveren |
|
In de Gooi- en Eemlander van zaterdag 16 juli 2005 verscheen in de rubriek 'Gesprek van de dag' een artikel dat wij u niet willen onthouden. Met toestemming van de krant en betrokkene nemen wij het hieronder integraal over.
Je bent nooit te oud om te promoveren
Van onze verslaggever
Op 84-jarige leeftijd promoveerde Hanny Heres Diddens uit Nijholtwolde vorige week aan de Rijksuniversiteit Groningen. Zij besloot pas aan het eind van haar carrière tot verdere studie en onderzoek.
Zes jaar lang werkte de oud-vertaalster en tolk aan haar proefschrift 'Tolken en vertalers in de Europese Unie'. Zij breekt hierin een lans voor de erkenning van haar vak, waarin ze zestig jaar werkte. Ze doet luchtig over het promoveren op zo'n hoge leeftijd: "Juist in dit vak telt ervaring. Er was wel een enorme discipline voor nodig, maar dat houdt je kwiek".
In 1998 beëindigde ze een onderzoek naar de Nederlandse wet op de beëdigde vertaler. "Deze wet stamt uit 1878 en is verouderd", aldus Diddens. Voor haar proefschrift breidde ze het onderzoek uit naar de landen om ons heen. Denemarken en Duitsland hebben de wetgeving aardig voor elkaar. België, Frankrijk en Engeland missen regelgeving rond het vak. En dat terwijl vertalers en tolken vaak met zeer vertrouwelijke informatie te maken hebben. "Een stelregel binnen ons vak is dan ook dat we meteen vergeten wat we vertalen", zegt Diddens. Dat lukt niet iedereen. Recent nog bleek een vertaler in dienst van de geheime dienst AIVD informatie te hebben doorgespeeld naar radicale moslims in Nederland.
Haar proefschrift is inmiddels in boekvorm verschenen. Ze heeft daarmee een standaardwerk op haar vakgebied afgeleverd. Diddens hoopt dat haar boek nog kan worden meegenomen in de discussie over de wetgeving rond het vertaal- en tolkenwerk. Haar specialiteit was rechten. Zij heeft dan ook veel vertaalwerk gedaan voor rechtbanken, politie en advocaten. Daarnaast tolkte ze tijdens congressen van bedrijven.
|
| De fysio en de VZV |
| Pete Thomas |
|
Vlak na kerst vorig jaar begon het zo langzamerhand tot me door te dringen dat ik niet meer normaal mijn fiets op slot kon doen. Even bukken veroorzaakte een hevige pijn in mijn onderrug. En het ging maar niet over. Ik had tijdens de kerstdagen even last van mijn rug gehad maar dat probleem was rustig overgegaan. Alleen nu dit. Ik maakte een afspraak bij de dokter, die vervolgens constateerde dat mijn bekken scheef zat. Hoe dat kon? Het was misschien het gevolg van een val, of misschien was het altijd zo geweest. In ieder geval was de oplossing fysiotherapie.
U moet weten dat ik niets met fysiotherapie heb. Ik ben in het verleden bij fysiotherapeuten langs geweest voor problemen met knie en schouder respectievelijk, en beide keren zonder succes. De problemen gingen uiteindelijk vanzelf over: mogelijk als gevolg van de schok veroorzaakt door de facturen van de fysio. Maar goed: je moet wat, en driemaal is scheepsrecht, en niet geschoten is altijd mis en wie niet waagt, die niet wint en zo had ik binnen een mum van tijd een afspraak voor de volgende dag om half negen. Een afspraak bij de fysio is erger dan een taxirit. In een taxi kan je tenminste de tijd volpraten met gezeur over de route; bij de fysio ben je na tien minuten prietpraat echt klaar. Terwijl Douglas mijn slappe wervelkolom stevig kneep en manipuleerde, en terwijl ik nog maar één kop koffie had gedronken, moest ik daar, gekleed slechts in onderbroek en wollen sokken, een goed gesprek aangaan dat de volle twintig minuten moest duren zonder ons beiden in de afgrond van de waanzin te drijven. En dat tien weken lang. De eerste week probeerde ik wat op het sportieve vlak. Ik was tenslotte bij een sportfysiotherapeut beland en dus moest dat lukken. Maar ja, ik ben schaatser en ik loop elke ochtend hard. Douglas bleek een fanatieke golfer te zijn. De kloof tussen Erben Wennemars en Tiger Woods bleek onoverbrugbaar. Week twee: kinderen op de basisschool (nou ja, ik moest ook wat) bleek een betere zet. Douglas had twee jonge, schattige kinderen op wie hij apetrots was en zijn knijpen werd succesvol begeleid met het filosoferen over de toekomst van het onderwijs in Nederland. Maar in week drie werd het mij duidelijk dat Douglas het toch niet zag zitten. Elk onderwerp leek op een dood spoor te belanden. Douglas wachtte sereen af tot ik de auditieve achtergrond van zijn manipulaties op gang bracht, zich hullend in een haast meditatief zwijgen dat ik misschien maar beter moest accepteren. Week vier was een dieptepunt. Af en toe mompelend over het weer brachten wij de sessie tot een zwijgend einde. De kuur werd zo langzamerhand erger dan de kwaal. En de rug werd echt niet beter. Maar het vertalersbestaan heeft soms zijn voordelen. Ik had voor een vergadering van de Engelse sectie van de VZV een vertaling gevonden van een golf-verhaal van P.G. Wodehouse, die wij gezellig hadden afgekraakt. Dat zijn uiteraard geen verhalen die van gisteren dateren en Wodehouse gebruikt dus gedateerde terminologie voor golf-clubs die helemaal niet meer gemaakt worden. Tijdens mijn voorbereidingen voor onze Wodehouse-avond had ik dus ook opgezocht hoe dat zat met de mashie niblick en alle andere voorgangers van de tegenwoordige irons. Tijdens een oorverdovende stilte in week vijf vroeg ik -- eigenlijk zonder na te denken -- of Douglas wist wat een mashie niblick was. Nee, dus. Maar ineens was Douglas wel een en al oor en interesse. Ik gaf uitleg en, verrast door zijn plotselinge opleving, bracht een uitdraai langs met een tabel met alle clubs en hun oude benamingen. Wat bleek? Mijn fysio moest quiz-vragen leveren voor zijn clubblad en had weken daarover ingezeten, want alle mogelijke vragen waren al gesteld. Kennelijk was zijn stilzwijgen in ieder geval voor een deel aan zijn gemoedstoestand hierover te wijten. En in één klap had ik zijn probleem opgelost. Niemand, maar dan ook niemand, had enig idee wat een mashie niblick was. Douglas was de held van de golfvereniging, dankzij de vertaler. Inmiddels ging het manipuleren verder. Maar dan anders. Tijdens week zeven kon Douglas maar niet genoeg horen over de mogelijke Schotse wortels van deze smeuïge terminologie. Dat gaf weer aanleiding tot het opdiepen van zijn leukste golf-anecdotes, waaronder zijn problemen met de hem toegewezen caddie op St. Andrews, de oudste en meest traditierijke golfbaan ter wereld. Drives, ja zelfs het demonstreren van de juiste put- en swing-technieken: het werd elke week allemaal aan me uitgelegd in een bijna juichende jongens-onder-elkaar stemming. Na week tien gingen Douglas en ik als vrienden voor het leven uit elkaar. Er vloeiden misschien nou net geen tranen, maar veel scheelde het niet. Wodehouse en de mashie niblick hadden ons gered. En dan vragen de mensen zich af of de VZV een raison d'être heeft... P.S. De problemen met de rug gingen vanzelf over. |
| Medisch vertalen in Lyon |
| Catherine van der Wijst-Pineau |
|
Een impressie van een inspannend seminar
Afgelopen zomer, van 4 t/m 9 juli, heb ik in Lyon een seminar over medisch vertalen gevolgd. Dit seminar werd tien jaar geleden voor het eerst in Engeland opgezet door Karin Band, vertaalster en congrestolk. Na een paar jaar onderbreking heeft de Rhône-Alpes delegatie van de Société Française des Traducteurs de draad weer opgepakt. Deze organiseerde nu voor de vijfde keer een seminar in de gebouwen van de medische faculteit te Lyon. Het merendeel van het werk in groepsverband werd door Karin Band geleid. Het seminar was bedoeld voor collega's met de werktalen Engels en Frans. Als vertaler Nederlands-Frans werd me daarom vaak gevraagd wat ik er kwam zoeken. Hoewel niet gespecialiseerd in medisch vertalen ben ik in dit onderwerp geïnteresseerd. Ik kom in opdrachten regelmatig medische termen tegen die het nodige zoekwerk vergen. Voor mij een reden me enigszins te verdiepen in deze materie en tips over eventuele specifieke valkuilen te verzamelen. Veel bijscholing op dit gebied wordt in Nederland niet geboden, zeker niet met het Frans als doeltaal. De problemen die worden ondervonden bij het vertalen van het Engels in het Frans hoeven trouwens niet specifiek voor deze taalcombinatie te zijn en het zoeken naar oplossingen is sowieso leerzaam. Dit werd gedurende het seminar bevestigd. Verder was het een goede gelegenheid om contacten te leggen met collega's die op dit terrein beter thuis zijn en om mijn netwerk met het oog op mogelijke toekomstige vragen uit te breiden. Ten slotte heb ik af en toe de behoefte om me in mijn moedertaal onder te dompelen. Alle andere deelnemers hadden Engels en Frans als werktalen, soms naast een andere taal, zoals Duits, Italiaans of zelfs Fins. De meesten kwamen uit Frankrijk, maar er waren ook collega's uit Engeland, Ierland en zelfs Canada; ook was er iemand die net terugkwam van een jarenlang verblijf in Australië. De oorsprong van de Engelstaligen was heel divers: Engelsen, Amerikanen, een Ierse, een Canadese... Er was ook een grote verscheidenheid aan achtergronden: enkele beginnende vertalers en hoofden van vertaalafdelingen; freelancers en werknemers; enkele tolken te midden van vertalers; mensen die overwegen zich op medisch gebied te specialiseren naast vertalers die uitsluitend medisch vertalen en/of een medisch achtergrond hebben. Er was binnen de groep dus veel kennis en ervaring aanwezig. Het definitieve programma werd pas op de eerste dag uitgedeeld. Veel mensen hadden zich laat ingeschreven, waardoor het lang onzeker was of het seminaar überhaupt doorging. Het was dan ook des te verrassender dat uiteindelijk bleek dat er nog nooit zoveel deelnemers waren geweest, een dertigtal. Om de verschillen in ervaring op te vangen werden de eerste drie dagdelen twee groepen gevormd. Wie, zoals ik, dit seminar nog nooit had gevolgd kreeg van Karin Band een overzicht van mogelijke problemen bij medische vertalingen en vervolgens tips om tot oplossingen te komen. De ervaren seminarbezoekers begonnen met een discussie over de vertaalbehoefte bij de farmaceutische industrie voordat ze aan een vertaalworkshop begonnen. Tijdens de anderhalve dag durende introductie werd onze aandacht gevestigd op allerlei aspecten en problemen die niet noodzakelijkerwijs samenhangen met de talencombinatie Engels-Frans: het gebruik van Grieks of Latijn bij benamingen, het Latijn van de artsen, de uitspraak van medische termen, het verschil in stijl in Franse en Engelstalige tijdschriften (veel bloemrijker in het Frans), naslagwerken, het gebruik van de nieuwe anatomische nomenclatuur. Wat dit laatste punt betreft werd later tijdens de lezingen duidelijk dat Franse artsen in de praktijk vaak de oude en de nieuwe nomenclatuur door elkaar gebruiken, ondanks het feit dat tegenwoordig alleen de nieuwe mag worden onderwezen. Sommige woorden kunnen in een taal heel gewoon zijn en vaak gebruikt worden zonder dat ze een direct equivalent in de andere taal hebben. De vertaling is dan steeds afhankelijk van de context. Ter illustratie werd ons een hele lijst zinsdelen in het Frans gegeven, zoals "les modifications de l'activité électrique se traduisent par des tracés caractéristiques; l'aspect du zona au thorax est typique; le profil épidémiologique; la cristallisation de la glaire cervicale en feuille de fougère; les anomalies de nombre chromosomiques donnent des tableaux variés", en werd ons gevraagd welk woord in ons hoofd werd opgeroepen. Hier zou in het Engels het woord "pattern" in de omschrijving of vertaling gebruikt kunnen worden -- en wellicht in het Nederlands "patroon", terwijl in het Frans gewone vertalingen van dit woord, zoals "patron", "schéma" of "structure", hier doorgaans niet gebruikt zouden worden. Karin Band houdt al jaren zulke lijsten bij. Ze behandelde ook de "faux amis", woorden die op elkaar lijken maar een andere betekenis hebben. Bijvoorbeeld "neuropathy" (Engels), dat volgens haar vertaald moet worden als "névropathie" in het Frans (neurose) en niet als "neuropathie" (idem in het Nederlands, denk ik). Daarnaast onderscheidde ze de "amis volages" oftewel "wispelturige vrienden", die soms dezelfde betekenis hebben maar niet altijd. In dit kader noemde ze de woorden "promiscuité" en "promiscuity". In het Engels is dit woord altijd verbonden met "het vaak veranderen van sekspartner", terwijl in het Frans met dat woord wordt bedoeld dat men dicht op elkaar woont; dit geldt natuurlijk niet voor de samenstelling "promiscuité sexuelle". Vijf sessies van anderhalf uur werden besteed aan vertaalworkshops. De teksten in het Frans waren een maand van tevoren naar de cursisten opgestuurd, maar de Engelse teksten ontvingen we helaas pas kort voor aanvang van het seminar. Eventuele relevante websites waren eveneens doorgegeven. De meeste vertaalworkshops werden parallel gehouden. De vertaalworkshops Engels-Frans, waaraan ik deelnam, werden begeleid door Françoise Parisot, hoofd van de vertaalafdeling van Sanofi-Aventis en docent bij de École supérieure de traducteurs et interprètes (ESIT) in Parijs. De benadering was per doeltaal verschillend. Bij FR-EN ging het om een discussie op basis van een afgeronde vertaling die werd gepresenteerd door één van de Engelstalige deelnemers na een grondige voorbereiding met een Franstalige collega. Bij EN-FR was de werkwijze "à vue", waarbij werd verwacht dat de tekst van te voren goed doorgenomen was, inclusief onderzoek naar de nodige terminologie. Er was een ruimte beschikbaar voor de gezamenlijke voorbereidingen. Ook konden in de bibliotheek boeken geraadpleegd worden. Dit jaar was het voor het eerst mogelijk gebruik te maken van een computerzaal met toegang tot Internet. Tijdens de twee uur durende lunchpauze werd deze mogelijkheid veelvuldig benut. Het programma was zo intensief dat iedereen na afloop van de cursusdag doorgaans eerst behoefte aan iets anders had. In het Centre international de séjour waar ik met een aantal anderen logeerde, gingen we 's avonds toch nog wel eens door met de voorbereiding voor de volgende dag. Naast de vertaalworkshops waren er zes lezingen van anderhalf uur. De meeste werden gegeven door hoogleraren van de universiteit. Na iedere lezing werd een sessie besteed aan een bespreking van de gehanteerde terminologie en fraseologie. In de loop van het komende jaar zal Karin Band haar aantekeningen uitwerken tot een uitgebreid tweetalig glossarium, waarbij ze de behandelde termen en zinsdelen zal vertalen in de context waarin deze werden gebruikt. Wat een service! Bij de evaluatie uitte een enkeling kritiek op het algemene karakter van een aantal thema's: de anatomie van het spijsverteringsstelsel, de fysiologie van het spijsverteringsstelsel, de appendectomie, de menopauze... De kritiek kreeg geen bijval van het overgrote deel van de deelnemers. Blijkbaar heeft bijna iedereen genoeg nieuwe informatie gekregen, zelfs degenen die jarenlang ervaring hebben op dit terrein of zelf een medische achtergrond hebben. De laatste lezingen waren specifieker en gingen over ongecementeerde heupimplantaten en over het vroegtijdig opsporen van urologische tumoren. Hier kwamen aspecten aan de orde waarbij ik nooit had stilgestaan: bij het vertalen van de "cupules vissées dans les prothèses de hanche" (geschroefde cups bij heupprotheses) is het bij voorbeeld uit den boze om welke variatie dan ook van het woord "screwed" te gebruiken. Wederom werd ik getroffen door het feit dat bij het organiseren van dergelijke bijeenkomsten veel belang wordt gehecht aan het uitnodigen van sprekers met status (faculteitsvoorzitter, enz.). Hoewel ik dit ten zeerste waardeer, is dit naar mijn idee niet per se noodzakelijk. Het seminar leverde me veel stof voor verdere studie. Mijn verwachtingen werden dan ook ruimschoots beantwoord. Alleen bij de enige Engelstalige inleider had ik problemen met de voertaal. Deze vrouwelijke arts bij het Amerikaanse ziekenhuis in Parijs was duidelijk heel verlegen en niet gewend lezingen te geven. Zij was ondanks de microfoon slechts op de eerste rijen te verstaan en -- schrale troost -- ik was lang niet de enige die daar problemen mee had. Dit vijf en een halve dag durende seminar kostte 500 euro voor SFT- of ITI-leden en 620 euro voor niet-leden, met inbegrip van het afscheidsdiner. Zoals uit het voorgaande blijkt, krijg je veel waar voor je geld. Tot en met de zaterdagochtend werd er hard gewerkt. Een halve dag verpozing tussendoor om bij te komen en iets van Lyon te zien had ik wel leuk gevonden, maar dat zat er niet in. Wat wel een leuke onderbreking was, was het bezoek aan het anatomisch museum van de medische faculteit op dinsdagmiddag. Hier werden we geconfronteerd met oude anatomische wasmodellen, allerlei mogelijke botvergroeiingen en oude medische instrumenten. Zoals Karin bij haar inleiding opmerkte, moet je voor medisch vertalen en/of tolken niet te fijngevoelig zijn. Ik ontdekte dat sirenen en cyclopen wel degelijk bestaan; ze zijn er op sterk water te zien. Volgens onze begeleider, de oud-faculteitsvoorzitter Prof. J.H. Neidhardt, is er tegenwoordig in het Westen geen kans meer dat dit type afwijking pas bij de geboorte wordt ontdekt. Daar ben ik niet zo heel zeker van. Het gebruik van de echografie bij de zwangerschap vindt bij mijn weten in Nederland niet systematisch plaats. Dat het belangrijk is om alert te zijn op culturele verschillen werd deze week trouwens meerdere keren onderstreept. Met zijn encyclopedische kennis was Prof. Neidhardt fascinerend; er kwam van alles aan bod: van het lot van de artsen en de universiteit in de tijd van de Terreur na de Franse revolutie tot het eerste mortuarium in Lyon, dat op een aak gevestigd was en eens bij een overstroming op drift was geslagen. Onze professor was niet te stuiten. Om half acht 's avonds ben ik afgehaakt; ik kon mijn aandacht er niet meer bij houden. Bovendien moesten we de volgende dag weer om half acht paraat zijn. |
| Oproep voor de ALV op 7 oktober in Nijmegen |
|
Voor het geval door het mooie weer van de laatste tijd uw hoofd er nog niet zo naar stond: aanmelding voor de ALV en de daarop volgende lustrumfestiviteiten kan nog tot zaterdag 1 oktober.
Zoals vermeld werd in de uitnodiging die u op 19 september per e-mail ontving, is aanmelding niet nodig als u van plan bent om alleen naar de algemene ledenvergadering te komen, maar wordt dit om organisatorische redenen wel op prijs gesteld. Onze secretaris laat zich graag bedelven onder deelnameformulieren. |
| Oproep in verband met verzendlijst |
|
In de voorjaarseditie van het bulletin was het volgende bericht van Nelly Eijgenraam te lezen:
Onlangs deed Marcus de oproep om de e-mailadressen van onze opdrachtgevers aan hem door te geven met het oog op het elektronisch versturen van berichten rond het VZV-ledenregister. Ook nieuwe opdrachtgevers zouden van het bestaan van ons register op de hoogte moeten worden gesteld. Ik heb hem toegezegd om in de loop van de zomer de (algemene) e-mailadressen van de Amsterdamse notariskantoren te genereren. Met het Fikkert's jaarboek bij de hand is dat niet zo heel veel werk, want alle notariskantoren hebben een adres als volgt: er staat steeds "notaris" of "notarissen" @(naam notariskantoor intypen)knb.nl. Zijn er andere leden die -- aan de hand van het Fikkert's jaarboek -- (een) andere regio('s) voor hun rekening willen nemen, zodat wij zo meteen wellicht het hele Nederlandse notariaat bereiken? Om te voorkomen dat adressen door meerdere leden worden aangeleverd, kan ik voor de coördinatie van een en ander zorgdragen. Laat even weten of je mee wilt doen en welk gedeelte je voor je rekening wilt nemen (nme@euronet.nl). Er is inmiddels een toezegging binnen voor het arrondissement Groningen. Reacties van andere leden (bij Nelly -- nme@euronet.nl) zijn nog steeds van harte welkom. |
| Cursus voor vertalers Frans <-> Nederlands |
|
Cursus français juridique et financier -- traducteurs néerlandais
Doel en inhoud
Onderwerpen
Docenten
|
| Sluitingsdata kopij |
|
| Colofon |
|
Het Bulletin is een periodieke uitgave van de
Vereniging Zelfstandige Vertalers.
Algemene correspondentie VZV:
Voor meer informatie over de VZV:
Berichten aan de redactie van het Bulletin:
Het bestuur van de VZV bestaat uit:
De redactie van het Bulletin bestaat uit:
De inhoud van het Bulletin valt onder de verantwoordelijkheid van de redactie, maar geeft niet noodzakelijkerwijs haar standpunt of dat van het bestuur weer. |