| Jaargang 18, nr. 2 - juni 2007 |
| Inhoud |
| Van de redactie |
|
Een kort en krachtig zomernummer, heel toepasselijk bijna helemaal in het teken van andere landen en reizen. Marianne Kersbergen bericht onder meer van bestuursactiviteiten in Londen, Maastricht (bijna buitenland) en Utrecht, die te maken hadden met de aanmelding van de VZV bij FIT-Europa en de mogelijkheden van een VZV-mentorschap voor afgestudeerde vertalers. Ook doet zij een oproep. Wie o wie?
Pete Thomas brengt ons welhaast in vakantiestemming met zijn verslag van een kort werk- en schoolbezoek aan Frankrijk: hij werken, zijn dochter leren. Wie wil dan nog in Nederland blijven? En om helemaal voorbereid te zijn op het komende wegwezen is er de recensie van Hanneke Rutges. Zij bespreekt kort de Cultuurtoeristische Van Dale, een boek dat volgens het voorwoord uitermate geschikt is voor de kunstminnende en cultuurliefhebbende VZV'er. Tot slot, voor het geval de vakantie of jij zelf helemaal in het water valt, is er een herinnering van Nelly Eijgenraam dat PZO niet de enige organisatie is die verzekeringen voor ZZP'ers aanbiedt. Ook de redactie heeft een vakantieopdracht voor u: vergeet niet tijdens de --hopelijk-- rustige maanden die op komst zijn te bedenken wat uw bijdrage aan ons volgende bulletin kan zijn. Wie komt de leukste "vertaling" tegen? Heeft de mooiste tentoonstelling gezien? Is helemaal niet aan vakantie toegekomen? Onthoud het, schrijf het op en stuur het in.
Harold Alexander
|
| Inhoud |
| Bericht van het bestuur |
|
Beste collega's,
Het bestuur heeft ook de afgelopen maanden niet stil gezeten en onder andere de nationale en internationale contacten namens de VZV verder versterkt.
Op Europees niveau is Kath Starsmore naar de vergadering van FIT-Europa in Londen geweest. In afwachting van de officiële aanmeldingsprocedure heeft de VZV de status van waarnemer verkregen. Meer informatie over FIT-Europa is te zien op de nog in aanbouw zijnde website www.fit-europe.org/.
Op nationaal niveau is opnieuw gesproken met de Hogeschool Maastricht en ITV Utrecht over de mogelijkheid van een VZV-mentorschap voor een beperkt aantal afgestudeerde vertalers. Een wervende mededeling op de website van de Hogeschool Maastricht heeft al een enthousiaste reactie opgeleverd en Lou Punt heeft zich bereid verklaard om als mentor op te treden.
Het wetsvoorstel beëdigde tolken en vertalers is op 20 maart 2007 met algemene stemmen aangenomen door de Tweede Kamer. De Eerste Kamercommissie voor Justitie heeft op 22 mei 2007 het voorlopig verslag uitgebracht en in een zogenaamde nota van verbetering een aantal van de --ook al door ons gesignaleerde taalfouten-- gecorrigeerd. Het wachten is nu op de memorie van antwoord van de minister. De betreffende kamerstukken zijn te vinden op de website van de Eerste Kamer (www.eerstekamer.nl/).
Onze volgende algemene ledenvergadering op 12 oktober lijkt nog erg ver weg. Toch zouden we nu al een geschikte locatie moeten bespreken. Het plan om in Maastricht te vergaderen kan dit jaar helaas niet doorgaan. Wie stelt zich beschikbaar als projectmanager voor de organisatie van de ALV met aansluitend programma in zijn of haar woonplaats? Het zou voor het bestuur een aangename verlichting van de werklast betekenen en voor de organisator dé gelegenheid om dichtbij huis een leuk programma te organiseren. In verband met de korte voorbereidingstijd is wel haast geboden. Wie belangstelling heeft voor dit project, wordt dan ook verzocht vóór het eind van de maand juni contact op te nemen met het secretariaat (secretariaat@vzv.info). Namens het VZV-bestuur
Marianne Kersbergen,
|
| Inhoud |
| Even op een ander plekkie |
| Pete Thomas |
|
Als 21-jarige ben ik ooit beland op een lycée in het zuiden van Frankrijk, waar ik geacht werd taalles te geven aan onwillige pubers. Het effect op mij (ik laat hier de pubers buiten beschouwing) was tweeledig: ik heb toen het besluit genomen om nooit, maar dan ook nooit meer voor de klas te staan, en ik heb de familie Rodriguez leren kennen, met wie ik nog steeds bevriend ben, nu 26 jaar later. Vrijwel elk jaar in de zomer bivakkeert de familie Thomas in Saint-Pierre-du-Mont voor langere of kortere tijd. Afgelopen zomer hebben wij besloten een nieuwe stap te zetten.
Wij vonden dat mijn tweede dochter er baat bij zou hebben om een deel van dit schooljaar op de basisschool in Frankrijk door te brengen. Dat is een lang verhaal, maar na enig wikken en wegen, en onderhandelen met de leerplichtambtenaar in Nederland, besloten we het toch te proberen. Annie Rodriguez is conseillère municipale in het dorp en heeft daar lang in het onderwijs gezeten. Via haar hebben we contact gelegd met de school in Saint-Pierre, die bereid bleek om ons kind een maand lang te verwelkomen. En Annie en haar man Chris waren bereid, vrijgevig en enthousiast als altijd, ons onderdak voor een maand te verschaffen. Wij in dit geval waren vader en kind. De rest van het gezin had hier hun verplichtingen, dus moeder bleef achter om het hier te regelen, en vader ging mee, want dat is nou het handige van ons werk, dat je overal kan werken, toch? Dat was nou de vraag. Zelfs in deze tijd van Internet en e-mail, is het nog altijd zo dat ik een paar kloeke naslagwerken hier op de plank heb staan die als onmisbaar gelden. En hoe zou men reageren op mijn afwezigheid? Zou het mogelijk zijn om de mensen fatsoenlijk te woord te staan vanaf 1300 km? Nou weet ik dat ik collega's heb die 1300 km een peulenschil vinden, maar ja, ik ben niet zo'n globetrotter, dus zou het voor mij ook te doen zijn? Het toeval (?) wou dat ik vertrok met een enigszins volle agenda. Veel werk op de plank, dus, en ook aardig wat in aantocht. Rekening houdend met de vele vrije schooldagen in mei (ook in Frankrijk) en het feit dat de scholen in Frankrijk de hele woensdag vrij hebben, zat mijn maand qua werk al gauw volgepland. Dus maar afwachten of er opdrachten bij zouden komen, en hoe dat op te vangen zou zijn. De communicatie was echt geen probleem. Franse e-mail werkt prima. In ruil voor een enigszins verhoogde rekening voor mobiele telefonie was ik ook goed te bereiken voor iedereen (mijn vrouw bewaakte het thuisfront en schakelde de telefoon door als er niemand thuis was). Tijdens mijn eerste werkweek aldaar had ik een Frans-Engels opdracht: een waardering/due diligence van een Franse camping. Voordeel: af en toe kon ik mijn twijfels voorleggen aan mijn gastheer, die mij opvallend vaak kon geruststellen: het was inderdaad onzin wat er daar stond. Voor dezelfde klus werd ik helaas genoodzaakt, bij gebrek aan een elektronische versie, om mijn papieren-versie van Ménard (twee kilo zwaar) mee te slepen in het vliegtuig. Ook had ik twee flinke boekwerken meegenomen voor het geval een andere opdracht door zou gaan. Verder moest de laptop uitkomst bieden. Of Internet. Dat is prima gelukt. Ik heb geen moment mijn boekenplank in Nederland gemist. Bovendien was Megan als een vis in het water op haar nieuwe school: haar Frans verbeterde met de dag, en het kwam zelfs tot over en weer spelen met een paar meiden op school. Gezien de lange Franse schooldagen en de (ook daar!) overvolle agenda's van de schoolkinderen mag dit als enigszins opmerkelijk gelden. En ik kreeg dan ook gelijk de kans om aan het werk te gaan. Megan moest zich tussen de bedrijven door wel voorbereiden op haar CITO entreetoets, die plaats zou vinden de week na terugkomst in Nederland. Dat betekende gelijk dat een aantal vrije dagen bezet was, en op die dagen zat zij naast mij op de kamer haar werk voor school te doen, terwijl ik aan het vertalen was. Dat kwam ons allebei dus goed uit. Het kan dus wel, in Frankrijk werken. En Sarko zegt dat het goed voor me is. En het land. Het grote probleem blijkt de acclimatisatie bij terugkomst te zijn. De Plus-supermarkt is echt niet zo inspirerend als de Leclerc (maar ja, Edouard zelf woont in het volgende dorp, dus misschien ligt het daaraan?) Op het vlakke fietsen is echt saaier dan in de Pyreneeën. En op het moment van schrijven is het hier 30 graden buiten. En wij hebben geen zwembad in de tuin. Een kwestie van maar weer eens in stilte lijden. |
| Inhoud |
| Cultuurtoeristische Van Dale -- Een korte recensie |
| Hanneke Rutges |
|
Onlangs verscheen de Cultuurtoeristische Van Dale, volgens het voorwoord bedoeld voor "reizigers met een meer dan gemiddelde belangstelling voor kunst en cultuur".
Het boek is gebaseerd op de Grote Van Dale en is reisgids en woordenboek tegelijk. Op de achterflap wordt de inhoud als volgt samengevat:
Niet alleen de cultuurvormen dicht bij huis (in Nederland en België), maar ook de cultuuruitingen ver weg (variërend van de landen rond de Middellandse Zee tot meer exotische oorden als India en Mexico) worden in de Cultuurtoeristische Van Dale behandeld. Het boek heeft een handzaam formaat, ongeveer A5, en is gedrukt op glad papier in een heldere lay-out, de termen vetgedrukt en iets naar links uitspringend. Het eerste woord van de linkerbladzijde wordt naast het paginanummer in een zwart vlak linksboven op de bladzijde vermeld en het laatste woord van de rechterbladzijde rechtsonder, in een grijs vlak. Ook de tekeningen die bouwkundige termen verduidelijken en de reproducties of foto's die kunsthistorische begrippen ondersteunen zijn ondanks hun geringe afmetingen helder en duidelijk. Het grootste deel van het boek wordt gevormd door het Nederlandstalige verklarend gedeelte (416 blz.) en de resterende 110 bladzijden bevatten glossaria uit het Engels, Frans, Duits, Spaans en Italiaans en een verantwoording van de illustraties.
Een voorbeeld: het Franse register geeft voor 'arc en éventail' de Nederlandse vertaling 'waaierboog'. In het verklarend gedeelte wordt bij 'waaierboog' verwezen naar de term 'veelpasboog' en dat blijkt een boog te zijn "bestaande uit een aaneenschakeling van kleine boogjes, waarvan de snijpunten naar het midden (de doorgang) wijzen. De veelpasboog is afkomstig uit de Moorse bouwkunst en verschijnt in de 12e en 13e eeuw in Frankrijk en Duitsland. Syn. waaierboog. Zie ook driepasboog."
Hoewel het boek in de eerste plaats gemaakt is voor cultuurhistorisch geïnteresseerde reizigers, kunnen naar mijn idee vertalers hier ook hun voordeel mee doen. Het gemakkelijkst te hanteren is het dan voor diegenen die uit de vreemde taal naar het Nederlands vertalen, maar het verklarende gedeelte kan zeker ook vertalers die uit het Nederlands vertalen op ideeën brengen. Verder valt uit het boek te leren dat 'drop' niet altijd eetbaar is maar een "kleine cilinder- of kegelvormige versiering aan de onderkant van een uitstekende balk" kan zijn, dat 'makelaars' niet altijd mensen zijn, net zo min overigens als 'monniken' en 'nonnen', dat een 'pistool' niet per se dient om mee te schieten, maar als "oude buitenlandse gouden munt" ooit een betaalmiddel was, en dat een 'varken' ook door het leven gaat als een "laag metselwerk van verlopende dikte om een verzakking of fout te corrigeren". De Cultuurtoeristische Van Dale is een gebonden boek met een slappe kaft en telt 526 pagina's. Het is verkrijgbaar in de boekhandel en via het Van Dale Taalweb (www.vandale.nl). De prijs is EUR 34,95 (ISBN-13: 9789066489622). |
| Inhoud |
| Speciale verzekering voor ZZP'er |
| Nelly Eijgenraam |
|
Ook ZZP Nederland heeft een speciale verzekering voor ZZP'ers, die uitkeert na dertig dagen ziek zijn. De uitkering is heel beperkt: alleen de vaste lasten van de ondernemer zijn verzekerd plus 500 euro voor de dagelijkse boodschappen. De kosten zijn ook beperkt: een verzekerd bedrag van 2000 euro per maand kost iets minder dan 100 euro per maand.
Uit: Kamerkrant voor de ondernemende regio Amsterdam nr. 6, juli/augustus 2007 Veel uitgebreider informatie, ook over talloze andere onderwerpen, op: www.zzp-Nederland.nl. |
| Inhoud |
| Colofon |
|
Het Bulletin is een periodieke uitgave van de
Vereniging Zelfstandige Vertalers.
De redactie van het Bulletin bestaat uit:
Kopij en berichten aan de redactie van het Bulletin:
Het bestuur van de VZV bestaat uit:
Algemene correspondentie VZV:
Voor meer informatie over de VZV:
Kopij voor het Bulletin dient in de vorm van een elektronisch tekstbestand te worden gericht aan het redactieadres. Bij overname uit andere bronnen dient de inzender zo nodig te zorgen voor toestemming en deze te vermelden bij aanlevering. De inhoud van het Bulletin valt onder de verantwoordelijkheid van de redactie, maar geeft niet noodzakelijkerwijs haar standpunt of dat van het bestuur weer. |
| Inhoud |