Jaargang 18, nr. 3 - oktober 2007

Inhoud
  1. Van de redactie
  2. Bericht van het bestuur
  3. Uitnodiging voor de Algemene Ledenvergadering van de VZV
  4. Belevenissen in Beijing
  5. RSI in de praktijk
  6. Noordelijke woordenoorden
  7. Haensulus Graetulaque
  8. Technobabbel
  9. Oud voor nieuw bij Van Dale!
  10. Colofon

Van de redactie
Als het goed is, is iedereen uitgerust en wel terug van de zomervakantie. Voordat de woordenstroom weer in alle hevigheid op gang komt, is er net even tijd om -- ter voorbereiding op de komende algemene ledenvergadering -- met dit nummer van het bulletin weer in VZV-stemming te komen.

Zoals gewoonlijk brengt Marianne Kersbergen ons op de hoogte van de bestuursactiviteiten van de afgelopen maanden, en roept op naar de algemene ledenvergadering in Arnhem te komen. Wellicht ten overvloede is de oproep zelf ook nog eens in dit bulletin opgenomen.

Voor sommige leden lijkt Arnhem al ver weg, maar anderen laten zich niet kisten en reizen nog veel verder, getuige het artikel van Liena van Oijen. Zij toont zich een goede observator en onderhoudende vertelster in haar relaas over een roeisupport-bezoek aan China.

Dat China helemaal in de mode is, weten wij ondertussen wel. En dat China, bekend van de acupunctuur, ook de westerse vertaler veel te bieden heeft als het om RSI-bestrijding gaat, laat Willemien Op den Orth zien in haar artikel over Chi Neng Qigong (vrij vertaald: Chinese gymnastiek). Genereus biedt zij aan hierover in het volgende nummer meer te vertellen en, als wij dat willen, wellicht op een volgende vergadering een workshop te regelen. De redactie meldt zich nu al aan.

Terug in het westen, althans het noordwesten, blijkt IJsland vooraan te staan wat betreft het aanbieden van woorden en wetenschap op digitale wijze. Christoph Bouthillier vertelt er meer over. Daarnaast zijn bekende "technobabbel", met deze keer onder andere suggesties voor het bewerken van PDF-bestanden.

Albert van Veghel spiegelt ons een sprookje voor, maar voor het ontrafelen van deze geestige persiflage van Duitse komaf worden geen prijzen uitgereikt.

Tot slot komt huisleverancier Sint Dale met een aardige Klaas- c.q. kerstgeste voor diegenen onder ons die overwegen hun oude woordenboeken voor nieuwe in te ruilen.

Zoals altijd hoopt de redactie velen van u op de komende vergadering "live" te ontmoeten.

Harold Alexander
Marcus de Geus
Hanneke Rutges

Inhoud

Bericht van het bestuur
Beste collega's,

De afgelopen zomermaanden is het relatief rustig geweest met de diverse lopende bestuurszaken, maar sinds begin september wordt overal weer in een hogere versnelling gewerkt, lijkt het.

De door de Tweede Kamer aangenomen wet beëdigde tolken en vertalers is nog niet in de Eerste Kamer behandeld. Wel heeft de minister of beter gezegd de staatssecretaris van Justitie onlangs een memorie van antwoord geschreven op de door de Eerste Kamer gestelde vragen. Pas als de wet door de Eerste Kamer is aangenomen, zal het ministerie van Justitie de consultatieronde bij de beroepsgroep kunnen starten over de Algemene Maatregel van Bestuur waarmee uitvoering moet worden gegeven aan de wet. Volgens de laatste informatie op de website van de Eerste Kamer (www.eerstekamer.nl -- zoeken naar 29 936) wordt het wetsvoorstel op 9 oktober als hamerstuk in stemming gebracht. Het is zeer waarschijnlijk dat de wet vanaf die datum een feit is.

Tijdens een recent bezoek aan het ministerie van Justitie samen met enkele andere vertegenwoordigers van de ATVO heeft de VZV-voorzitter onder meer nogmaals onder de aandacht gebracht dat er in het kwaliteitsregister ook ruimte moet zijn voor beëdigde vertalers die niet binnen het justitiële domein werkzaam zijn, aangezien er ook in het bedrijfsleven behoefte is aan beëdigde vertalingen op allerlei vakgebieden. In verband hiermee is daarbij ook gewezen op de strikte toelatingseisen die de VZV hanteert om de kwaliteit en de status van de VZV-vertaler als dé professional in zijn vakgebied en talencombinaties te garanderen.

Zoals jullie in de recente nieuwsbrieven van PZO hebben kunnen lezen, is PZO behoorlijk actief op allerlei gebieden die voor zelfstandigen van belang zijn. Extra aandacht verdient de nieuwe incassoservice van PZO, waarvan VZV-leden gratis gebruik kunnen maken. De scherpe reactie van PZO op de Miljoenennota als verwoord in het uitgezonden persbericht is illustratief voor de wijze waarop zij de aandacht van de regering vragen voor de grote groep zelfstandigen.

De plannen voor de vernieuwing van de VZV-website beginnen concreter vorm te krijgen, waarbij is gebleken dat er heel wat technische aanpassingen nodig zijn om weer helemaal bij de tijd te zijn.
De normcommissie komt begin oktober weer bij elkaar en zal zich dan buigen over een ontwerptekst toetsingscriteria, waarmee in een later stadium certificering volgens de norm voor vertaaldiensten mogelijk moet worden. Deze onderwerpen komen verder ook op onze algemene ledenvergadering aan de orde.

De volgende Algemene ledenvergadering wordt op 12 oktober aanstaande in Arnhem gehouden. De oproep hiervoor staat elders in dit bulletin en is met de bijbehorende stukken op 17 september ook via de interne e-maillijst aan alle leden persoonlijk gestuurd.
Dit keer is gekozen voor een vervroegd tijdstip van vergaderen (aanvang vergadering 14.30 uur). In tegenstelling tot andere keren gaat het culturele deel van het programma aan de ledenvergadering vooraf (aanvang 13.00 uur).
Receptie en buffet beginnen en eindigen daarom ook vroeger, waarmeer iedereen de gelegenheid heeft op tijd naar huis terug te reizen. Het bestuur hoopt jullie allemaal te mogen verwelkomen. Zoals gebruikelijk zijn jullie introducés, geïnteresseerden en potentiële leden welkom bij de rondleiding, de receptie en het buffet.

Namens het VZV-bestuur

Marianne Kersbergen,
voorzitter

Inhoud

Uitnodiging voor de Algemene Ledenvergadering van de VZV
Datum
vrijdag 12 oktober 2007

Voorafgaand aan de vergadering om 13.00 uur rondleiding met gids door museum Bronbeek, Velperweg 147, 6824 MB Arnhem

Ontvangst met koffie, thee en versnapering vanaf 14.00 uur in restaurant Kumpulan, Velperweg 147, 6824 MB Arnhem

Aanvang vergadering 14.30 uur

met na afloop van de vergadering het volgende programma

16.45 - 18.00 uur
Receptie met genodigden en introducés
18.00 - 20.00 uur
Rijsttafel

Bereikbaarheid

Eigen vervoer
Op de A12 vanuit Utrecht, volg borden 'Arnhem', vervolgens borden 'Burgers' Zoo' (afslag 26) op T-kruising bord 'Burgers Zoo' negeren en linksaf gaan richting 'Velp, Rozendaal'.
Onder viaduct door en de weg blijven volgen (= Schelmseweg) bij eerste bord 'Arnhem' rechtsaf gaan (= Arnhemse Allee).
Na viaduct eerste weg linksaf gaan (= Bronbeeklaan).
Op kruising bij verkeerslichten met scherpe bocht linksom de toegang tot het Landgoed Bronbeek inrijden.
Hoofdlaan geheel uitrijden tot parkeerplaats achter het hoofdgebouw.

Openbaar vervoer
Vanaf NS-station Arnhem met stadsbus 3 richting 'Velp', halte 'Bronbeek'.
Of per treintaxi.

Inhoud

Belevenissen in Beijing
Liena van Oijen
Over China valt veel te vertellen. Teveel. De vraag of ik iets kon vertellen over mijn belevenissen in Beijing afgelopen zomer was lastig, want: welk 'iets'. De cultuur? Het roeien? Het milieu? De politiek? Het eten? Hun Engels? Het winkelen? Over al deze dingen kan ik een mening hebben, maar wat hebt u daaraan? Ik beperk me dus maar tot één aspect: het straatbeeld.
Het liedje zegt dat er 9 miljoen fietsen zijn in Beijing, maar het voelt alsof er ook nog eens 9 miljoen auto's en 9 miljoen voetgangers zijn. En ik heb het gevoel dat ik ze allemaal -- fietsers, auto´s en voetgangers -- heb gezien en gehoord. Beijing was heel warm (meestal ruim boven de 35 graden) en heel vochtig (ruim boven de 80%), maar vooral heel vol en druk, altijd en overal. Wij (vier dames) waren er maar kort (als supporters van de Nederlandse roeiers die zich gekwalificeerd hadden voor de junioren WK van 8-11 augustus), maar het gevoel bij terugkomst was alsof we meegesurfd waren op een tsunami aan indrukken, geluiden, geuren en beelden en dat wij helemaal lam gespoeld weer werden teruggeworpen in de relatieve rust, ordelijkheid, koelte en het groen van de nachtelijke randstad.
Voor het eerst in een land waar nauwelijks iets anders dan de landstaal wordt gesproken, waar weinig begrijpelijke opschriften staan, ook nog eens zonder een georganiseerde reis of gids. Op de bonnefooi, hotel en vlucht geregeld via internet, dus met alleen een bevestiging van het hotel op zak. We moesten alles zelf uitzoeken, dus zagen we er allemaal een beetje tegenop. Maar, zoals dat altijd gaat, het viel ontzettend mee.

Het eerste wat opviel was dat Beijing nu al zeer bezig is met de komende Olympische Spelen. In tegenstelling tot Athene waar de verf nog moest drogen op de dag van de openingsceremonie heeft Beijing nu al, een jaar voor de Spelen, een hoteloverschot, compleet met personele overbezetting. Overal langs de weg enorme billboards om aandacht te vestigen op de Spelen, overal worden de Olympische mascottes al verkocht. China wil zich presenteren als een volwaardige deelnemer aan de 21ste eeuw, dus de billboards hebben ook de bedoeling om de in Chinese ogen schamele achterbuurten aan het oog te ontrekken vanaf de vierbaans snelwegen langs de glazen en stalen wolkenkrabbers. En de achterbuurten, de hutongs, worden in rap tempo neergehaald, heel jammer, want stalen wolkenkrabbers en vierbaanswegen vind je overal ter wereld, terwijl de hutongs juist volstrekt authentiek zijn. Het rappe tempo van de sloop wordt geïllustreerd door het feit dat in de twee weken dat de roeiers reisden tussen hotel en roeibaan er een hele wijk verdween. Het begon met een levendige wijk en na twee weken restte er alleen puin achter de billboards. Waar de bewoners naar toe moesten is onduidelijk. Compensatie krijgen ze niet. Misschien zijn dit de mensen die allerlei spulletjes verkopen op straat en in de metro. Of misschien zijn dit de mensen die lege plastic flessen uit de prullenbakken vissen. Zelfs op de Grote Muur werden wij, halfdood van de inspanning in die hitte, gevolgd door oude dametjes en heertjes die, hippend als berggeiten, ons nog ansichtkaarten, T-shirts, flessen water of fotoboeken wilden verkopen, soms kilometers achter elkaar.
Overal ben je je bewust van de immensiteit van de Chinese getallen en hoe goedkoop menskracht is. In winkels waar in Europa 2 of 3 mensen zouden staan trof je gerust 12 of 15 winkelbedienden aan. Aan de hotelbalie werkten 18 mensen, waar je er in Nederland misschien 3 aantreft. Bij de oprijlaan van het hotel stond een geüniformeerde man die maar één taak had -- salueren als er een auto of bus de uitgang uitreed. Op het vliegveld werden flessen water verkocht uit een automaat, maar daar stond dan de hele dag een meisje bij dat alleen het biljet voor de machine voor je invoerde en het flesje pakte en aanreikte. Er zijn mensen die met de hand de snelweg vegen, en zelfs een mevrouw die de verkeerszuilen schoonmaakte. Bij de sloopwerkzaamheden van de hutongs werd het puin geruimd door tientallen mannetjes met kruiwagens waar wij in Europa onmiddellijk een machine zouden gebruiken.
En alle 7 dagen van de week is het even druk. Ik hoorde dat Chinezen bij de geboorte een vrije dag krijgen toegewezen: als je dus bijvoorbeeld de dinsdag krijgt, heb je altijd op dinsdag vrij, je hele leven lang, van school, universiteit en werk. De andere dagen van de week wordt er gewerkt, en dat draagt bij aan het hectische gevoel -- er is nergens een rustpunt of vaste dag in de week dat er minder gewerkt wordt en minder mensen op de been zijn. Huwelijksadvertenties vermelden dus ook altijd welke 'dag' de kandidaat heeft, want een dinsdag moet geen relatie aangaan met een andere dag, want dan zien ze elkaar nooit.

Omdat Beijing kapitalistisch aandeed -- de alomtegenwoordige handel, de reclames, de vele winkels -- was het soms moeilijk om te beseffen dat het land nog steeds communistisch is en dat het mensenrechten aan de laars lapt. Maar de BBC-site was ontoegankelijk vanaf de hotelinternetverbinding en de Chinese TV toonde alleen beelden van heldhaftige, frisgewassen modelburgers die een dam/weg/kanaal aanlegden en daarna ontvangen werden met bloemen en applaus. Of rampen buiten China. Lachen over Mao kunnen de Chinezen niet, en ze begrepen oprecht niet wat wij zo leuk vonden aan de T-shirts met de Grote Roerganger of het horloge waarbij Mao met een zwaaiende arm de seconden bijhield. Op de roeibaan waren twee tribunes -- één (relatief) duur en uit de zon en de ander in de volle zon en daarom waarschijnlijk altijd leeg. Toen er officieel was opgemerkt dat die ene tribune altijd leeg was, was het de volgende dag prompt vol met Chinezen om de Chinese atleten toe te juichen. Toen het IOC opmerkte dat er wel erg slecht gesteld was met de luchtkwaliteit werd meteen de week daarop het even-oneven nummerbordsysteem ingevoerd om de smog te verdrijven. Het schijnt dat er 30.000 auto's per dag bij komen in Beijing, dus bijna alle maatregelen zijn een druppel op een gloeiende plaat. Het verkeer is ook zeer chaotisch. Waar een vierbaans weg is aangelegd wordt zesbaans gereden (bijna uitsluitend door mannen), met veel getoeter en vreemde manoeuvres maar, vreemd genoeg, bijna geen ongelukken.
De vele bakfietsen op de fietsstrook langs de wegen waren ook zeer opvallend -- van de borstelman die zo hoog opgetast was dat het net een groot traag stekelbeest leek, de kar met koffers die manshoog uittorende boven de ploeterende bestuurder, de bakfietsen met uitklapbare deurtjes voor handelswaar, de karren met levende sprinkhanen in piepkleine kooitjes, en natuurlijk de fietstaxi's, er leek geen einde aan te komen.

Alles gebeurt op straat -- niet alleen handelen, maar ook koken, oefeningen doen, de was, eten, eten klaarmaken, gokspelletjes, afval sorteren, en masse taalvaardigheid oefenen, handwerken en slapen. Nergens ook heb ik zoveel slapende mensen gezien op straat. In de metro, op bushaltes, gehurkt tegen een gevel, achterop een rijdende vrachtwagen en overal er waar een zitplaats was in de openbare ruimte. Langs de snelweg zag je wel eens een geparkeerde fiets met daarnaast op een matje, de slapende fietser.
En overal op straat, de hele dag en grote gedeeltes van de nacht zeeën van mensen. Netjes gekleed, schoon en verzorgd, beschaafd, rustig en ontspannen. Maar zovéél. De metro puilde uit, de wegen waren voortdurend dichtgeslibd, overal waren traagstromende rijen fietsers en voetgangers; bakfietsers met grote ladingen, elektrische fietsen met baby op schoot bij de bestuurder en moeder-de-vrouw achterop. Zelfs op het immense Plein van de Hemelse Vrede waren de grote getallen altijd zichtbaar. Omdat het niet netjes schijnt te zijn om met ontbloot bovenlijf rond te lopen hebben de mannen de curieuze gewoonte om hun T-shirt van onderen op te stropen tot de oksels zodat de onderrug en buik bloot waren. Daarbij wreven ze vaak liefdevol over de ietwat uitpuilende buik.
Er is nog zoveel te vertellen -- de afwezigheid van dieren of insecten, het gebrek aan kinderen, de grote afwezigheid van het Mao-pakje en het uitgebreide gerochel en gekwat op straat, maar ik kan eindeloos doorgaan. Kortom, het was een hele ervaring.
Ondanks de taalbarrière is Beijing een prettige plek om toerist te zijn. Overal voel je je veilig. Overal word je met respect behandeld. Ze staarden wel, vooral naar mijn wit-harige dochter, maar dat had ik verwacht en nergens leek het meer dan naïeve belangstelling. Overal is het relatief schoon. Het eten met stokjes bleek goed te doen. Hun Engels was slecht, maar dat werd gecompenseerd door hun bereidwilligheid. Ik zou zeggen: ga nu, nu er nog hutongs zijn.

Inhoud

RSI in de praktijk
© Willemien Op den Orth
Zitten is een werkwoord. Dit zei mijn fysiotherapeut toen ik een jaar of tien geleden met pijn in polsen, armen, schouders en nek bij hem kwam. De term RSI (Repetitive Strain Injury) was toen nog bijna niet bekend. Officieel bestond de aandoening niet; de diagnose wordt nog steeds nauwelijks gesteld. Het blijft een medisch moeilijk aantoonbare aandoening, met name omdat RSI eigenlijk slechts een verzamelnaam is voor allerlei klachten die te maken lijken te hebben met het gedurende lange tijd herhaaldelijk uitvoeren van dezelfde, soms kleine, en op zich niet inspannend lijkende bewegingen. Feit was echter dat ik geen deur of slot meer zelfstandig open kon krijgen, ten einde raad plastic borden, bekers en bestek gekocht had omdat ik geen gewone vork meer in mijn hand kon houden, en mezelf op een gegeven moment betrapte op het in een café drinken van een biertje met een rietje. Niet omdat ik dronken wilde worden, maar omdat ik het glas met geen mogelijkheid naar mijn mond kon brengen met armen die wel 1000 kg leken te wegen. Dit om aan te geven hoe heftig dit soort aandoeningen kunnen toeslaan. Het was dus duidelijk dat ik mijn werk als tolk-vertaalster niet kon doen. De krant kon ik niet vasthouden, laat staan een boek of een telefoon, en als ik alleen al aan het toetsenbord dacht kreeg ik heftige pijn in mijn polsen. Ondanks behandelingen bij mensendieck- en fysiotherapeut, massages, acupunctuur, meditatie en een vrij intensief bewegingsprogramma van minimaal een uur per dag sporten moest ik, toen mijn zoontje anderhalf jaar later geboren werd, de thuishulp inschakelen om hem in het bad te doen. Hoewel ik intussen wel weer met gewoon bestek kon eten, was er geen sprake van dat ik een baby van nog geen 4 kg vast kon houden. En dit alles had ik te danken aan mijn beroep, dat nu eenmaal veel zitwerk vereiste en vooral veel zich herhalende minieme bewegingen.

Intussen ondervond ik het aan den lijve: zitten was een werkwoord. Om te kunnen zitten moest ik keihard werken (buik in, billen in, bekken kantelen, schouders ontspannen enz.) En omdat ik ziek was en alles pijn deed kon ik nauwelijks nog zitten, en lag het liefst halve dagen plat op de vloer ontspanningsoefeningen te doen. De rest van de dag bracht ik als het even kon wandelend of sportend door.
Helaas kun je een dergelijke levensstijl moeilijk lang volhouden, laat staan als zelfstandige. Een arbeidsongeschiktheidsverzekering had ik niet (had nooit gedacht op mijn 30ste zodanig gehandicapt te zullen zijn met het relatief ongevaarlijke beroep dat ik deed. Bovendien had ik altijd redelijk gezond geleefd, veel gesport, etc. etc.). Geld voor hulp in de huishouding had ik ook niet, en tot overmaat van ramp was de vader van mijn zoon een nog niet doorgebroken beeldend kunstenaar die financieel in ieder geval weinig kon bijdragen. Er moest dus geld op de plank komen.
Ik begon studenten en stagiaires in te huren die ik al liggend op de vloer aanwijzingen gaf over de uit te voeren taken. Had inmiddels een koptelefoontje aangesloten op mijn telefoon zodat ik de hoorn niet vast hoefde te houden en besteedde al het werk dat ik binnenkreeg uit. Van uitvoerend vertaler ging ik zo steeds meer fungeren als vertaalbureau. Het voordeel was dat ik mijn klanten niet kwijt raakte. Intussen bleef ik intensief zwemmen, joggen, oefenen, ontspannen en vooral leren mijn eigen grenzen in de gaten te houden. Het kon niet anders of langzaam maar zeker trad er steeds meer verbetering in. Toch zou het nog heel lang duren voordat ik weer full-time kon werken.

Inmiddels had ik mij er eigenlijk bij neergelegd dat ik nooit meer langer dan een paar uur achter elkaar aan de pc zou kunnen werken, dat ik voortdurend rekening moest houden met een beperkte belastbaarheid (dus of een uur achter de pc, of de badkamer schoonmaken, of even piano spelen, of koken) en vooral met het feit dat ik enorm veel tijd moest blijven besteden aan het fit houden van mijn lichaam. Ondanks de zorg voor twee kinderen en het feit dat ik kostwinner was, moest ik dagelijks tijd zien in te ruimen om 's morgens mijn 40 tot 50 baantjes te kunnen zwemmen (wat ik ook braaf bleef doen. Mijn dagelijkse gang naar het zwembad hield mijn lichaam immers min of meer op peil) en 's avonds en/of tussendoor yoga- of stretchoefeningen te kunnen doen.

En omdat alles went, en ik intussen allang blij was dat ik geen stagiaires meer over de vloer hoefde maar gewoon zelf mijn werk kon indelen (binnen de beperkte tijdsmarges die ik had), had ik mij volledig verzoend met het feit dat RSI, als je het eenmaal flink te pakken hebt (en dat had ik), nooit meer echt helemaal overgaat. Intussen zag ik ook de voordelen van RSI. De tijd dat ik echt bijna niets meer kon, stond nog fris in mijn geheugen, reden waarom ik elke dag weer intens blij kon zijn met alles wat ik intussen wel weer kon. Verder deed ik, dankzij het feit dat ik RSI had, veel meer aan sport dan ik ooit gedaan zou hebben als ik geen lichamelijke beperkingen had gehad. En omdat ik altijd al van beweging heb gehouden, en het nu nog veel meer apprecieerde, met name omdat evt. stram- en stijfheid en pijnlijke schouders en dergelijke verdwenen zodra ik lekker in beweging was en alles weer stroomde, besloot ik om extra te genieten van al die beweging. Hoe meer ik bewoog, hoe meer ik wilde gaan bewegen.

Twee jaar geleden attendeerde een Shiatsu-masseuse mij op het feit dat er in de buurt een Qigong cursus van start zou gaan en adviseerde mij daarheen te gaan. Ik had nog nooit van Qigong gehoord maar ging braaf kijken. De lessen zelf boeiden me niet direct, maar wat me opviel was dat ik me na de les veel helderder dan anders voelde. Intussen begreep ik dat Qigong niet zomaar een bewegingsleer is, maar meer dan dat. Qigong is het Chinese woord voor "oefening met energie" wat zoveel betekent als "gymnastiek". Alleen is Chinese gymnastiek gebaseerd op het ontwikkelen van innerlijke én uiterlijke kracht, dit in tegenstelling tot onze westerse gymnastiek, die zich toch voornamelijk richt op de ontwikkeling van fysieke kracht (alhoewel inmiddels wetenschappelijk is aangetoond dat er, door bijvoorbeeld te joggen, bepaalde stoffen in je hersenen worden aangemaakt die depressie kunnen tegengaan).

Die helderheid die ik na elke les voelde intrigeerde me: hoe kon een mens zich helderder gaan voelen, terwijl hij alleen maar een uurtje gestaan had en wat simpele, rustige oefeningen met zijn armen had uitgevoerd? Ik wilde daar graag meer over weten en omdat de cursus alweer afgelopen was, ging ik op zoek naar meer. Via internet (nota bene!) kwam ik terecht bij de site van het Chi Neng Qigong Instituut, en omdat die binnenkort een workshop van een dag aanboden die niet al te ver bij ons vandaag gegeven werd besloot ik mij daarvoor in te schrijven. Bij de warming-up voelde ik al dat deze oefeningen absoluut een aanrader zijn voor iedereen die veel zittend werk doet en last heeft van armen, schouders en nek. De rest sprak me ook aan, dus kocht ik een cd en een dvd en ging thuis braaf aan de slag want, zo had men mij verteld, wilde je baat hebben bij Chi Neng Qigong, dan moest je minimaal 20 minuten per dag oefenen. En omdat ik er graag baat bij wilde hebben, leek de investering me meer dan de moeite waard. En jawel, dankzij Chi Neng Qigong kon ik al na een paar maanden weer hele dagen achter de pc zitten en hoefde ik niet meer wekelijks naar de masseuse. Ook de kilometer die ik dagelijks zwemmend aflegde was (fysiek althans) geen absolute must meer. Het feit dat ik, nadat ik alle mogelijke oefeningen onder begeleiding van fysio- en mensendiecktherapeuten jarenlang had gedaan, ontdekte dat dit alles lang niet zo efficiënt was geweest als deze Chinese methode, maakte me er zo enthousiast voor dat ik aan een opleiding tot Chi Neng Qigong instructeur begon. Er ging een wereld voor me open: die van de Chinese visie op gezondheid, die uiteraard totaal verschilt van onze westerse visie daarop. Een ieder die ooit een acupunctuurbehandeling heeft ondergaan, zal dat beamen. Chi Neng Qigong is dan ook te vergelijken met een acupunctuurbehandeling. Maar in plaats van naalden maak je gebruik van bewegingen om de meridianen te openen. Het zijn eenvoudige maar effectieve oefeningen die de energiebanen openen en blokkades opheffen. Het resultaat? Minder stress, betere concentratie, klachten en spanningen verminderen of verdwijnen. Hoe dat kan? Omdat die vaak te maken hebben met een onevenwichtige verdeling van energie in het lichaam die door de bewegingen weer in balans worden gebracht.

Willen jullie hier meer over weten? In het volgende nummer kan ik er wat dieper op ingaan of, mocht daar interesse voor zijn, bij een volgende vergadering kunnen we misschien een workshop Chi Neng regelen, i.p.v. een bezoek aan een museum.
Het afgelopen weekend heb ik mijn lesbevoegdheid behaald als Chi Neng Qigong instructeur, dus ik ben er klaar voor.

Inhoud

Noordelijke woordenoorden
Christoph Bouthillier
IJsland als kleine, met 300.000 inwoners overzichtelijke natie staat niet alleen in de voorste rij met het ontsleutelen van de genetische code van zowat de hele populatie (www.decode.is), met de hoogste internetpenetratie en tal van andere 'records' maar heeft inmiddels woord en wetenschap op innovatieve wijze nader tot de bevolking gebracht.
Zo is bijvoorbeeld dankzij een in 1998 begonnen samenwerking tussen alle bibliotheken van universiteiten, onderzoeksinstituten, ziekenhuizen en gemeenten een overeenkomst gesloten met de internationale uitgevers van wetenschappelijke bladen Blackwell Publishing, Elsevier Science, Karger, Kluwer en Springer. De overeenkomst houdt enerzijds het verdwijnen van de papieren edities in -- het motto luidt 'e-only' -- en verschaft anderzijds iedereen met een IJslands IP-adres (voor een uitleg zie nl.wikipedia.org/wiki/IP-adres) -- de hele bevolking derhalve -- vrije toegang tot zo'n 10.000 wetenschappelijke tijdschriften en twaalf grote databanken. Uit de statistieken blijkt inmiddels dat er vanuit thuis-pc's enorm veel gebruik gemaakt wordt van deze mogelijkheden. De financiering geschiedt grotendeels door de bibliotheken zelf maar is per saldo voor het land veel goedkoper dan het aanhouden van de papieren versies. Een kleine dorpsblibiotheek betaalt een gering bedrag per inwoner, lagere en middelbare scholen betalen per leerling. De hoofdlasten worden door de universiteiten gedragen. Zie www.hvar.is ('hvar' betekent 'waar' in de betekenis van 'plaats').
Voor een aantal handwoordenboeken is er eveneens een speciale deal. Kaupþing - een IJslandse bank met in 2006 EUR 1 miljard winst en die overigens onlangs de Nederlandse NIBC bank heeft overgenomen - heeft voor alle IJslandse leerlingen/scholieren/studenten een negental woordenboeken gratis online geplaatst. Zie www.vefbaekur.is ('web-boeken').
Inhoud

Haensulus Graetulaque
Albert van Veghel
Volgens Der Spiegel van 5 september 2007 neemt op Duitse middelbare scholen sinds kort de populariteit van het vak Latijn toe. In het kader daarvan aan de lezers van het bulletin de taak om te ontcijferen welk sprookje hieronder wordt gepersifleerd.

Gallia est omnis divisa in partes duas, quarum unam incolunt Haensulus Graetulaque com parentibus suis, altera parte hexa brutala. Parentes transportant Haensulum Graetulamque in partem hexae. Hexa in casa sua, Haensulus Graetulusque ante portas. Hexa dixit: "Cnusper cnusper cnasa, qui cnuspat mea casa?" Audiatur et altera pars: "O casa, o casa, nostra tabula rasa! Ave Hexa! Morituri te salutant! Dona nobis panem et circenses!"

Hexa dixit: "Ecce homo! Homo novus! In dulci jubilo! O Graetula, ora et labora! Ceterum censeo Haensulum esse delendam." Crematorio praeparato Graetula erat deus ex machina. Hexa in crematorio. Exitus. Graetula dixit:

"Alea jacta est. De mortuis nihil nisi bene. Veni, vidi, vici."

Inhoud

Technobabbel
Christoph Bouthillier
PDF om te e(di)ten

Wie van ons heeft niet al knarsetandend het zoveelste pdf-bestand - vriendelijkerwijs door een klant ter beschikking gesteld - proberen te ontcijferen/om te zetten in iets waarin/waarmee men ook echt kan WERKEN? Nu zijn er wel diverse gereedschappen waarmee u dat klusje zou kunnen klaren zoals:

  • indien de auteur van de pdf het kopiëren heeft vrijgegeven: Ctrl-A, Ctrl-C en vervolgens in een leeg Word-bestand Ctrl-V;
  • direct inlezen met een OCR (optical character recognition) programma zoals Omnipage of FineReader;
  • afdrukken en vervolgens inlezen met tekstherkenning;
  • zelf vanaf het scherm voorlezen en daarmee dicteren in een spraakherkenningsprogramma;
  • de op het scherm telkens zichtbare gedeelten inlezen met een 'screenreader' (= OCR vanaf het scherm) zoals die bij FineReader erbij geleverd wordt.

Al deze opties hebben hun voor- en nadelen; het resultaat is vrijwel altijd een qua layout nog tal van aanpassingen vergend bestand waarin ook soms de tekstdelen volledig door elkaar zijn gehusseld.
Maar er gloort hoop aan de horizon. Zoals u op blogs.sun.com/GullFOSS/entry/completing_pdf_support_in_ooo na kunt lezen, is de ontwikkelaarsgemeenschap van OpenOffice (www.openoffice.org) ('OO'), de kosteloze en open source tegenhanger van MS Office, kennelijk al aanzienlijk gevorderd met het echt inlezen (importeren) van pdf's. Een andere bron vermeldt dat die importfilter in 2008 samen met het verschijnen van OO v3 in 2008 beschikbaar zal komen. Dat zal betekenen dat men OO v3 download (ca. 90 MB) en installeert, pdf's van klanten of van een website inleest in OO en vervolgens in OO of MS Office ermee aan de slag kan. Ik ben benieuwd hoe perfect de vertaalslag zal zijn, maar het is aan te nemen dat we er niet op achteruit zullen gaan.

Overigens, voor het aanmaken van pdf's van een willekeurig bestand (Word, Excel etc.) is heel veel software beschikbaar. Het aanmaken geschiedt steeds door naar een pdf-'printer' 'af te drukken'. Uit eigen ervaring kan ik www.pdf995.com aanbevelen - goedkoop, goed en simpel.

Landsgewijs onbeperkt vast bellen = 2 euro

Velen van u zullen inmiddels Skype gebruiken voor kosteloze gesprekken Skype > Skype, al dan niet met video erbij. Sommigen van u zullen ook SkypeOut (geen abonnement, afrekening per minuut) erbij hebben genomen, een prepaid dienst waarmee voor 1,7 cent/minuut naar de vaste lijnen van de meeste westerse landen gebeld kan worden en voor gemiddeld 20 cent/minuut naar buitenlandse mobiele nummers. Binnen Nederland is dat niet zinvol, omdat er veel goedkopere alternatieven zijn zoals de veelal bij uw ADSL-abonnement inbegrepen flat-rate naar vaste nummers.
Maar nu is er ook een oplossing voor mensen met een internationaal mobiel leefpatroon zoals leden die regelmatig eens een tijdje in Frankrijk, Australië, Griekenland, Hongarije of in een van ca. 24 andere landen de o zo fraaie en o zo boeiende teksten van hun klanten omzetten. Voor die mensen kan ik aanbevelen om niet alleen SkypeOut te nemen, maar ook voor EUR 2 per maand een Skype Pro-abonnement erbij dat gewoon van het SkypeOut-tegoed wordt afgetrokken. Met Skype Pro belt u telkens binnen het land waar u op dat moment bent gratis naar alle vaste nummers. Met die pc in de Roussillon of in de poesta bereikt u dan gratis u alle 'vaste' Fransen respectievelijk alle Hongaren.

Duden neu neu neu

www.duden.de biedt voor de 'Duitse' collega's de boeken en software met de in 2006 definitief geworden spellingswijziging waarmee men met nogal wat horten en stoten in 1999 was gestart. O.a. vindt u daar ook een spellingversie voor OpenOffice.

Taalverhuur op de minuut

Ga eens naar www.skype.com/intl/nl/products/skypeprime en overweeg vervolgens uw taal te verhuren. De nieuwe dienst Skype Prime is een soort 0900-service, waarbij u per gesprek of per minuut kosten aan andere Skype-gebruikers in rekening kunt brengen, al dan niet met video. Stel, u wilt taalles op afstand geven of tolken (denk aan gebarentolken!!!) - het lijkt me een prima mogelijkheid. Het videobeeld van de gesprekspartner kan in Skype immers desgewenst het hele scherm vullen, en dat is dan voor de twee zojuist genoemde functies een uitkomst.

Adresgoodie

Geheel terzijde want niet talig: op zoek naar de exacte ligging van een (bijna) willekeurig adres (om dáár uw taal te verhuren?), is wellicht mijn www.tirolland.net/geo een handige link.

Geruisloos signaleren

Uit een forumdiscussie op het internet stamt de volgende zeer nuttige tip voor de spraakherkenners ('Dragonders') onder u. Het aanpassen van de audio-instellingen begint met een scherm waarop de geluidssterkte van uw stem wordt getest/ingesteld. Daarna volgt een scherm waar de signaal/ruis-verhouding wordt gemeten. Hier dient u - aldus de tip - niet meteen na het klikken van de startknop te beginnen met spreken maar ca. 5 seconden te wachten. In die tijd luistert Dragon naar het 'normale' omgevingsgeluid. Begin pas dan de tekst voor te lezen. Zo kan Dragon beter het verschil tussen dat geluid en uw stem 'erbij' beoordelen. Ik was volledig verbluft door het resultaat: van mijn gewoonlijk bereikte waarde van ca. 19 (best bruikbaar om te dicteren) schoot ik meteen naar 27 - en de herkenning werd gelijk nog een tandje beter. U kunt deze instellingen op elk gewenst moment uitvoeren/herhalen, niet alleen aan bij de eerste installatie van Dragon.

Inhoud

Oud voor nieuw bij Van Dale!
Delen uit een persbericht van Van Dale

Vanaf 29 september zal Van Dale twee acties houden. De Van Dale cadeau-actie, waarbij men bij aanschaf van een willekeurig Van Dale woordenboek of een Van Dale cd-rom een leuke klok cadeau krijgt. Daarnaast zal de Van Dale inruilactie lopen. Men krijgt 20% korting op de aanschaf van een hedendaags Van Dale woordenboek Nederlands tegen inlevering van een oud Van Dale woordenboek Nederlands. Beide acties zijn geldig t/m 29 december 2007 en lopen via de boekhandel en via de Van Dale website. Voor de inruilactie geldt dat bij bestelling via www.vandale.nl een koeriersdienst de boeken kan leveren en ophalen.

De opbrengst van de ingeleverde oude woordenboeken gaat naar Stichting Lezen en Schrijven. Deze stichting richt zich op het bestrijden van ongeletterdheid. Volgende week start de Week van de Alfabetisering. Bezoek www.lezenenschrijven.nl voor meer informatie over deze stichting en haar activiteiten.

Voor meer informatie over de najaarscampagne van Van Dale verwijzen we naar de website, www.vandale.nl.

Inhoud

Colofon
Het Bulletin is een periodieke uitgave van de
Vereniging Zelfstandige Vertalers.

De redactie van het Bulletin bestaat uit:
Hanneke Rutges
Harold Alexander
Marcus de Geus

Kopij en berichten aan de redactie van het Bulletin:
bulletin@vzv.info

Het bestuur van de VZV bestaat uit:
Marianne Kersbergen, voorzitter
Nathalie Le More, secretaris
Susanne Bittner, penningmeester
Kristof Stachowski, toelating leden
Kath Starsmore, publiciteit
Heleen Gelinck, belangenbehartiging

Algemene correspondentie VZV:
VZV - Postbus 85598 - 2508 CG Den Haag
06 48810463
info@vzv.info

Voor meer informatie over de VZV:
www.vzv.info

Kopij voor het Bulletin dient in de vorm van een elektronisch tekstbestand te worden gericht aan het redactieadres. Bij overname uit andere bronnen dient de inzender zo nodig te zorgen voor toestemming en deze te vermelden bij aanlevering.

De inhoud van het Bulletin valt onder de verantwoordelijkheid van de redactie, maar geeft niet noodzakelijkerwijs haar standpunt of dat van het bestuur weer.

Inhoud