Lidewijde Paris

De wereld is in beweging en de boekenwereld verandert mee. Er worden duidelijk meer boeken uitgegeven met een vinger aan de pols van de tijd én klassiekers die eerder niet interessant genoeg werden gevonden. Wat zijn de visies, overwegingen en beperkingen van uitgevers daarbij? Wat zijn de gevolgen deze ‘diverse bewustwording’ voor de woordkeus en de vertaling van gevoelige begrippen? Wat is de rol van de vertaler daarbij? En hoe kun je recht doen aan een boek dat in een tijd werd geschreven en gepubliceerd waarin de nú verkeerde woorden ‘gewoon’ waren? Al die vragen behandelt literatuurkenner en voormalig uitgever Lidewijde Paris aan de hand van concrete voorbeelden.

 

Lidewijde Paris werkte ruim 25 jaar als redacteur en uitgever met zeer veel vertalers aan vertaalde romans. In 2016 verliet ze het boekenvak, zette De Lees!ambassade op om het literaire lezen te promoten en schreef Hoe lees ik? waarvan inmiddels 15.000 exemplaren werden verkocht. Ze is boekenrecensent voor Max Nieuwsweekend, heeft in drie steden het filmprogramma Hoe lees ik een film? en is docent aan de Schrijversvakschool en HOVO. September dit jaar verschijnt haar boek Een gedicht is ook maar een ding